Kao što je većina sportske javnosti u Zavidovićima poznato, rukometašice Krivaje su u proteklom periodu igrale EHF Challenge Cup i naš grad i državu predstavljale na evropskoj sceni.

Nije to prvi put da je ŽRK Krivaja stigao do Evrope, prije četiri godine klub je voljom žrijeba u istom takmičenju dobio ekipu iz Portugala zbog protivnika, a zbog finansijskih i drugih uslova odlučeno je da se oba meča odigraju na gostujućem terenu.

Ovaj put, klub, navijači i građani nisu dopustili da se takvo šta desi i za kratak period su osposobili Sportsku gradsku dvoranu u Zavidovićima za ovakav meč u skladu sa EHF standardima, a publika u Zavidovićima je još jednom pokazala da diše za rukomet.

Međutim, u pozadini se odvijala još jedna pozitivna priča u saradnji sa ŽJRK Bor-RTB iz Srbije, koji je bio protivnik Krivaje.

Naime, klubovi su brzo pronašli zajednički jezik i dogovorili i odigravanje prijateljskih mečeva mlađih selekcija djevojčica.

Prvo su djevojčice iz Bora doputovale u Zavidoviće i boravile kod svojih vršnjakinja, da bi potom mlade Krivajašice uzvratile gostovanje u Srbiji. Stvorila su se mnoga nova prijateljstva i vjerovatno uspomene koje će vjčeno da žive u mislima ovih mladih rukometašica, koje će možda opet nekada povesti svoje klubove na evropsku scenu.

Seniorske rukometašice Bora su u svom debitanskom nastupu u Evropi oba puta bile uspješnije od Krivaje, no obje ekipe su skupa slavile poslije mečeva.

Na kraju, u oba tabora utisci su više nego pozitivni i počelo je da se rađa jedno veliko sportsko prijateljstvo i postavljeni se temelji za saradnju u budućnosti.

Pored borbe na terenu, van njega su seniorske, ali i mlađe rukometašice i uprave klubova mogli uživati u zajedničkim druženjima i zabavama, a oba kluba su još jednom pokazala da je za organizaciju ovakvih događaja prije materijalne mogućnosti potrebno prvenstveno imati veliko (sportsko) srce.

“Završna scena posle utakmice ŽRK Bor – „Krivaja“ iz Zavidovića, u drugoj utakmici Čelendž kupa, 21. oktobra, u dvorani Sportskog centra „Bor“, izgledala je ovako: kad su ruske sudije odsvirale kraj kod rezultatata 30:19 za domaćina, obe ekipe sa rezervnim igračima krenule su uzdignutih ruku ka tribini sa najvatrenijim navijačima, a onda se začulo: „Srce mi je puno radosti…“, pevala je cela sala sa 1. 500 gledalaca, isto kao i pre nedelju dana u Zavidovićima. Zagrljaji i po koja suza mlađanih sportiskinja iz nekadašnje dve bratske jugo-repubile malo koga je ostavila ravnodušnim. Trodnevna druženja u Zavidovićima, a potom u Boru, ne samo prvih ekipa, nego i najmlađih selekcija, pionira uzrasta 14 i 15 godina, začinjena su na najlepši mogući način. Taj, tako blizak i iskren susret, Evropa će morati da pamti.” – napisali su na lokalnom portalu u Boru.

“Gosti iz lepog bosanskog gradića Zavidovića posetili su Brestovačku banju i Borsko jezero, upoznali grad bakra, najmlađe rukometašice su s oduševljenjem razgledale Zoološki vrt, družili su se u kafiću „501“, imali kućne posete.A grupa navijača je, u žaru utakmice, ne tako glasno, uzvikivala: „Jugoslavija“, Jugoslavija“…”